نگاهی به وضعیت سرطان در ایران به مناسبت روز جهانی سرطان


سرطان در ایران سومین عامله مرگ میر میباشد. به دلیل عدم آموزش درست توسط مسولین و کمکاری ها در این رابطه شاهده افزایش این آمار مخصوصن سرطان روده میباشیم. هوای آلوده و مشروبات الکلی دستساز نیز میتواند توجیه گر این قضیه باشد.
در این فیلم با نگاهی تفصیلی سعی در افزایش اطلاع شما داریم.
مراقب سلامتی خود باشید .

جماعت خواب، اجتماع خواب زده، جامعه چرتی‌

این کلمات چه قدر تیز و برنده هست برای هر جامعه‌ای به غیر از مملکت و مردم خودمون، واقعا ما کی‌ می‌خواهیم از این خواب غفلت بیدارشیم، این چرت وسط روزمون داره هزار ساله می‌شه، نمیدونم ناهار چی‌ خوردیم که این قدر این خواب می‌‌چسبه.

همین روزاست که این چرت عزیزمون با صدای هواپیماهای خارجی‌ بشکنه و تا قیام قیامت بی‌ خوابی‌ به سرمون بزنه، نه نه یک کار دیگه هم می‌شه کرد به جای اینکه این جوری یک دفعه از خواب بپریم و قلبمون شروع کنه به تپش‌های تند و نبض تمام رگهای سرمون بزنه بیرون، میتونیم خیلی‌ راحت با آرامش از خواب بیدارشیم، یک غذا درست کنیم که توش یک کمی‌، فقط یک کمی‌ غیرت و مردانگی باشه نوش جان کنیم، برای اینکه خیالمون هم راحت شه چند تا قرص ضدّ خواب با نوشیدنی‌های انرژی زا پشت سرش میندازیم بالا تا یه وقت دوباره خوابمون نبره بعد شروع کنیم ببینیم چه جوری میتونیم از این وضعیت رها شیم و آینده این مملکت دستمون بگیریم، خودمون برای خودمون تصمیم بگیریم قبل از اینکه دیر بشه

اما یه چند تا نکته هست که اشاره بهشون ضروریه

۱) ما به هیچ وجه جنگ نمی‌خواهیم

۲) تحریم هم که بشه قیمت دلار میره بالا و در نتیجه همه چی‌ تو این مملکت خودکفا گرون می‌شه و ما از عهده مخارج بر نمیایم و هیچ کاری هم نمی‌کنیم که اعتراضمون نشون بدیم، میشینیم خونه پای ماهواره و به بحثهای مو شکافانه بی‌ بی‌ سی‌ و صدای آمریکا گوش می‌‌کنیم و به تاثیرات بد تحریمها بر اقتصاد مملکت افسوس میخوریم، بعدشم میریم می‌خوابیم چون خیلی‌ دیر وقت و الان کاری نمی‌شه کرد

۳) از طرفی‌ هم می‌خواهیم این رژیم فاشیستی و ضدّ بشری عقب افتاده که کاری جز از بین بردن فرهنگ و هنر این مملکت نداره زودتر جل پلاسشو جمع کنه بره، اون هم بدون هیچ درگیری و خونریزی، و فقط فقط از راه مبارزه بدون خشونت

از نکات بالا نتیجه گیری می‌کنیم که هم چین چیزی اصلا امکان پذیر نیست و ما باید بین گزینه‌های جنگ و تحریم یکی‌ را انتخاب کنیم، که می‌شه گفت اکثریت تحریم را به جنگ ترجیح مدهیم، حالا چه جوری می‌شه از تحریمهای جهانی‌ برای مبارزه خودمون استفاده کرد؟ اعتصابات کارگری و از کار افتادن چرخ تولید کشور؟گران شدن خوراک و پوشک و بقیه مایحتاج زندگی‌ و در نتیجه اعتراضات مردمی؟

اما آیا هیچ کدوم از اینها جواب میده وقتی‌ رژیم ایران دوستانی چون روسیه و چین داره؟

سوالات فراوان و جوابهای خیلی‌ کم، از همه راحت تر اینه که بشینیم تا این نفت و گازمون تموم شه یه چند صد سال دیگه، بعد که دست از سرمون برداشتن شروع کنیم آقای خودمون باشیم

آخ که چه قدر خوابم گرفته برم یه چرتی بزنم که از خماری در بیام، تا بعد